"Ik ben opgegroeid als een Tarzan in de Limburgse bossen en struiken."

Wiel Schins uit Eijsden

De drie favoriete monumenten van Wiel hebben te maken met de historie en mystiek van natuur in relatie tot de mens. Dat is iets dat hem al als kleine jongen fascineerde. “Deze plekken deel ik graag met jullie. Ze zijn voor mij erg bijzonder. Op deze plekken ervaar je namelijk de verbinding tussen mens, landschap, grondstoffen en veiligheid.”

Mijn tips

1

Savelsbos

“Het Savelsbos is een op en top unieke locatie. Hier speelde zich een belangrijk gedeelte van de historische ontwikkeling van de lokale mens af. Veel bewoners nu weten niet dat prehistorische volkeren in dit gebied, vanwege de hogere ligging, veiligheid vonden en van de aanwezige vuursteen hun wapens en werktuigen maakten. Als je nu door het Savelsbos wandelt, zie je vaak nog witte vuursteenafslag tussen de bladeren en de aarde liggen. Je loopt over de geschiedenis. Dat is pure mystiek voor mij.” 

Het Savelsbos

2

Eiland van Banholt

 “Hier zie je echt de afbrekende en opbouwende kracht van de natuur terug. Je moet weten dat de Banholterberg ooit een eiland was in de meanderende Maas. Twee miljoen jaar geleden liep een voorloper van de rivier de Maas namelijk van Eijsden via Banholt naar Aken en niet van Eijsden naar Maastricht zoals nu. Door opheffing van de Ardennen, als gevolg van natuurlijke krachten, werd de toenmalige Maas in Banholt uit haar bedding gedrukt en als het ware richting Maastricht geduwd. Daar is geen mensenhand aan te pas gekomen.”

Eiland van Banholt

3

Hoogbos in Mheer

 “In het Hoogbos in Mheer vind je nog dat heerlijke Zuid-Limburgse gevoel. Het landschap is kleinschalig, er staan oude bomen en de meidoornhagen en kleine erosiegeultjes kenmerken het voor Limburg zo authentieke lokale landschap. Het Hoogbos is echter privébezit. Je mag er niet zomaar inlopen. Toch kruip ik vaak stiekem onder de draad door, zoals ik dat als kleine jongen ook al deed. Dan pak ik een boom vast en vraag ik zachtjes hoe het met hem gaat.” 

Meer monumenten

"Ik heb vaak heimwee naar het oude Limburgse landschap."

Op achtjarige leeftijd raakte Wiel geïnteresseerd in landschap en natuur. “Als kleine jongen hielp ik mee aardappelen rapen bij de boer in Wijlre, waar ik ben opgegroeid. We gooiden de aardappelen in metalen manden, die op een grote kar met paarden ervoor, naar de boerderij werden gebracht.”

Van aardappelraper tot vuursteenexpert
Wiel raapte destijds niet alleen de aardappelen, maar ook de aparte stenen die hij tussen de aarde vond. “Mijn opa had liever dat ik ze weggooide.“ Hij lacht: “Ik zag mijn opa altijd als een wijze man, maar van stenen bleek hij achteraf weinig verstand te hebben”. Opa’s advies sloeg hij in de wind. De stenen die hij als jonge knaap in de weilanden vond, bleken fossielen en werktuigen van vuurstenen te zijn. Tegenwoordig raakt hij niet uitgepraat over deze grondstof en heeft intussen flink wat jaren onderzoek gedaan. Wiel is dan ook een echte expert op het gebied van geologie en de menselijke prehistorie van Zuid-Limburg. Vanuit die expertise schrijft hij boeken, geeft hij lezingen en verzorgt hij excursies in de vuursteenmijn in Rijckholt.

“Dat nostalgische gevoel krijg ik op het bankje aan de voet van de Banholterberg."
“Dat nostalgische gevoel krijg ik op het bankje aan de voet van de Banholterberg."

De nostalgie van het landschap
In de vuursteenroute die Wiel in opdracht van de gemeente ontwikkelde, deelt hij zijn kennis met de wandelaar. “De vuursteen is als grondstof, vanwege zijn unieke eigenschappen, zeer belangrijk geweest in de Zuid-Limburgse historie”, legt Wiel uit. In de rest van Nederland is deze grondstof nauwelijks te vinden. “Neanderthalers joegen tienduizenden jaren geleden in het Savelsbos met zelfgemaakte wapens van vuursteen. Het feit dat wij nu nog steeds in datzelfde bos rondlopen en met die vuurstenen in aanraking komen, intrigeert me”, legt Wiel vol passie uit. “Het Savelsbos is van grote waarde voor onze bewustwording. Het laat ons de relativiteit van het menselijke leven zien. Als mens ben ik een klein deeltje van de gigantische dynamiek hier op aarde. Ik ben daarover, zoals je merkt, erg nostalgisch. De natuur brengt me namelijk terug naar mijn jeugd. Het veilige landschap waarin ik ben opgegroeid. Waar we appelen pikten in de wei en ons vervolgens goed konden verstoppen in de nabijgelegen bossen en struiken.”

Het bankje aan de Banholterberg
“Dat nostalgische gevoel krijg ik ook op het bankje aan de voet van de Banholterberg. Daar krijg ik het oude gevoel van het Zuid-Limburgse land van toen ik klein was. Dan denk ik aan mijn opa, die me als kleine jongen mee het veld innam. Ik hoor zo weer de fluitende leeuweriken en het klikken van de hoeven van de dikke Belgische knol, die voor de kar liep waarmee we het land op gingen.” Wiel keek tegen zijn opa op. “Hij was keizer Willem van de schutterij in Wijlre. Hij was een echte verteller en ik zag hem als een autoriteit. Hij leerde mij de rust en weidsheid van de natuur te waarderen. Dat zal ik nooit vergeten.”

Zoek je Wiel, weet dan dat hij regelmatig te vinden is op het bankje aan de voet van de Banholterberg. Een bankje dat de gemeente volgens Wiel wel eens recht mag zetten.

Ontdek ook

Festiviteiten

Eropuit met Dorieke

Eten en drinken

Proef de streek met Frank

Wandelen

Lotte's favoriete routes

Fietsen

Op de trappers met Emiel

Meer monumenten

Bezienswaardigheden

Bekijk hier een selectie van de meest bijzondere plekken in onze gemeente.

Overzicht cultuur en erfgoed Eijsden-Margraten

Bezoek de website van de gemeente voor nog meer cultuurhistorische bezienswaardigheden.

Overzicht historisch erfgoed VVV Zuid-Limburg

Ook buiten de gemeente kun je prachtige monumenten en bezienswaardigheden bezoeken. Kijk op de website van VVV Zuid-Limburg voor een uitgebreid overzicht.

Inschrijven voor de volgende editie