"Het mooie hier is de goed bewaarde cultuur."

André Witlox uit Eijsden

Hij groeit op in een katholiek gezin in de groene omgeving van Udenhout. Als jongeman gaat hij het klooster in, maar treedt na een aantal jaren weer uit. Met vrouw Henny verhuist André (73) later naar Den Bosch, waar hun twee kinderen opgroeien. Na jaren van werken en voortdurend beschikbaar zijn is het volgens André tijd voor een andere manier van leven. Hij loopt een pelgrimstocht en verhuist gedeeltelijk naar Eijsden. Weten waar hij graag wandelt? Lees hieronder zijn tips.

Mijn tips

1

Wandelroute Eijsden-Voerstreek

“Wie herinnert zich überhaupt nog een grenspost? Het gehucht Withuis, het moet ooit een grenspost van niks naar nergens zijn geweest en toch spreekt het tot mijn verbeelding. Loop tijdens de route langs mergel, holle wegen en panoramische vergezichten in het Belgische ’s Gravenvoeren. Ervaar de stilte van dit gebied. Geen lawaai van auto’s of machines, hooguit het gekrijs van een buizerd. Vervolg je weg door het land vol sporen van de oude Romaanse cultuur. Soms is het een weldaad het verleden te ondergaan.”

Bekijk de wandelroute

2

Wandelroute Mesch-Moelingen

“Mesch, waar je kapelaan Odekerken nog stuntelig met zijn fiets de holle weg af ziet komen. Al wandelend houden de namen die ik tegenkom op deze route me bezig; Grijzegraaf, Berwinne, Henri Chapel, Kasteel Navagne, waar komen zo’n namen vandaan? Ik zou bijna vergeten te genieten van het weidse uitzicht over het Maasdal en de Sint-Pietersberg. Verwonder je over de dassenburchten die je op deze route tegenkomt en vind de gedenksteen van Hubert in het Savelsbos, die om het leven kwam tijdens de jacht.”

Bekijk de wandelroute

3

NS-Wandeling Maastricht-Eijsden

“Zelf lopen Henny en ik geregeld NS-Wandelingen. Je loopt van station naar station. Deze route is erg afwisselend en voert je via mergelgroeves door veld, beemd en bos in het kalk- en krijtland. Vooral in het vroege voorjaar wanneer de hoogstamfruitbomen in volle bloei staan, is deze route een juweel om te wandelen. Je kunt de route op enkele plaatsen afbreken om met het openbaar vervoer weer in Maastricht te komen.”



Bekijk de wandelroute

Meer wandelen

"Ik vind het een verademing buiten met mijn handen te werken."

Samen met dochterlief en haar gezin gaan André en zijn vrouw Henny vier jaar geleden op zoek naar een oude boerderij in een rustige omgeving. Per toeval komen de Bosschenaren in 2013 in Eijsden terecht. Vanaf dat moment kijkt André wekelijks uit naar de dagen in Eijsden, die hij voornamelijk in de buitenlucht doorbrengt.

De oude boerderij van de familie Witlox ligt in een hachelijk bochtje bij de rand van het Savelsbos. Het pand dateert uit 1902 en herbergt tot 1973 een agrarisch bedrijf. Daarna zijn de panden omgebouwd tot een grote solide landelijke woning die sinds vier jaar ruimte biedt voor André, Henny en hun dochter met haar gezin. André en Henny zijn er in de weekenden te vinden en hun dochter - die met haar gezin in het buitenland woont - voegt zich in de vakanties bij hun.

​​

Goed bewaard
Geïnstalleerd in een van de comfortabele fauteuils, voor de warme openhaard doet André zijn verhaal. “Het mooie van Eijsden-Margraten is haar zorgvuldig bewaarde cultuur. Hier voelen mensen zich verantwoordelijk hun cultuur, tradities en gebruiken in stand te houden, ook nu onze samenleving in korte tijd moderniseert. In het Brabantse dorp Udenhout, waar ik ben opgegroeid, zijn oude tradities als een sacramentsprocessie helaas verloren gegaan.” De grote foto’s van de schutterij en de harmonie uit Mheer in Andrés hal bewijzen zijn interesse voor de omgeving. Sinds hij hier parttime woont, heeft hij de nodige kennis opgedaan over de regio. Hij voelt zich betrokken. André vertelt: "De kleinkinderen neem ik graag mee naar festiviteiten als de Bronk, het koningsschieten of den halen in de verschillende dorpskernen. Hoewel het voor hen een van de vele dingen is die ze meemaken, vind ik het een verrijking van hun leven ze hiermee te laten kennismaken.”


Kapotte handen
Als de familie de oude boerderij vier jaar geleden koopt, moet er nog het nodige aan gebeuren. André draait zich om en wijst door de tuindeuren naar buiten. “Het was daar helemaal dichtgegroeid, je kon niet meer zien hoe groot de tuin was. Ik had niet veel ervaring met tuinieren, maar ben er rigoureus mee aan de slag gegaan. Op sommige dagen waren mijn beide handen kapot. Ik heb onder andere een meidoornhaag geplant. Die brengt meer onderhoud met zich mee, maar we vinden het belangrijk de typische kenmerken van het landschap hier in ere te houden. Daarnaast heb ik een cursus hoogstamfruit snoeien gevolgd, zodat ik tenminste weet hoe ik de bomen in de tuin op de juiste manier kan onderhouden."


 

André gebruikt zijn handen niet alleen voor het snoeien van de tuin. Hij creëert er ook graag dingen mee, van een praktische uilenkast die hij met zijn kleinkinderen maakte, tot beeldhouwwerkjes die het huis versieren. “Voor ik het klooster in ging, volgde ik de opleiding tot edelsmid. Ik specialiseerde me in kerkelijke kunst. Niet echt een toekomstbestendig vak, maar wel een mooi vak waar ik nog wel wat handigheden aan heb overgehouden.” Ondanks dat het vaak hard werken is in en om het huis hebben André en Henny altijd het gevoel dat ze in Eijsden op vakantie gaan. “Ik vind het zo’n verademing buiten met mijn handen te werken. En dan dat schitterende weidse uitzicht over het Maasdal op de achtergrond.”

Pelgrimstocht
In Eijsden heeft André de ruimte en vrijheid om te genieten en te ontdekken. Die behoefte had hij vóór hij in de gemeente terecht kwam ook al. Samen met een jeugdvriend had André ooit de wens om een de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella te maken. Dit idee werd al snel serieuzer toen André eenmaal met pensioen ging. “Toen kreeg ik de vrijheid. Ik besloot om alleen op pad te gaan. Begin 2005 liep ik vanuit Den Bosch tot in Frankrijk alleen. Daarna trok ik samen met Henny door Frankrijk tot aan de Pyreneeën, om vervolgens weer alleen verder te gaan door Spanje. Ik zag het als een rite de passage (overgangsritueel red.). Het werkende leven liet ik achter me en een nieuw leven met meer vrijheid en ruimte lag in het verschiet. Het was een inspirerende ervaring. Iedere stap die ik gelopen heb kan ik nog terughalen. Juist omdat ik veelal alleen liep was ik me heel bewust van hetgeen er op dat moment gebeurde en me bezighield. Het was in die zin een erg meditatieve ervaring die me veel op mijzelf terugwierp. Het heeft me als mens niet veranderd, maar wel veel rijker gemaakt. Al was het alleen het afzien door 25 tot 30 kilometer per dag te lopen en vier landen te doorkruisen in drie maanden.”

“Ik wandel hier ook graag en veel. Hoewel ik met veel genoegen routes van Jos Wlazlo heb gelopen, ga ik liever van de gebaande paden af. Ik wil het gebied zelf ontdekken. Achteraf als ik thuis kom zoek ik de namen of dingen op die ik onderweg ben tegengekomen en niet kende. Vroeger liepen Henny en ik vaak samen maar omdat het wandelen haar tegenwoordig minder goed afgaat ga ik ook graag alleen op pad. Dan ga ik er een hele dag op uit.” Zijn kleinkinderen heeft André ook al warm gekregen voor de buitenlucht. “Als ze hier zijn moeten we altijd even naar het trappenpad in het Savelsbos en dan tellen we samen of alle 181 treden er nog zijn.”

Ontdek ook

Autoroutes

'En route' met Jo

Monumenten

Ria neemt je mee

Eten en drinken

Koken met Janneke

Festiviteiten

Dyannes tips

Meer wandelen

Routes

RouteYou

Bekijk hier een interactieve kaart met wandel- en fietsroutes in en om de gemeente.

Wandelgids Zuid-Limburg

Op deze website zijn honderden leuke wandelingen te vinden. Jos Wlazlo, inwoner van de gemeente, voorziet de website van actuele wandelroutes door heel Limburg, de Voerstreek, land van Herve, Ardennen en de Eifel.

Wandelroutes VVV Zuid-Limburg

Ook in de rest van het Zuid-Limburgse landschap zijn er prachtige routes te bewandelen. Vind hier een uitgebreid overzicht.

Inschrijven voor de volgende editie